Mostrando entradas con la etiqueta Rosalía. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta Rosalía. Mostrar todas las entradas

viernes, 23 de febrero de 2018

180 Aniversario de Rosalía de Castro

Mañá día 24 de febreiro conmemórase o 180 aniversario do nacemento de Rosalía de Castro e nós quixemos facerlle unha pequena homenaxe musicalizando unha parte dun poema dela. Desexamos que vos guste.


viernes, 24 de febrero de 2017

ROSALÍA

Rosalía de Castro by guimak7845 on Scribd

DÍA DE ROSALÍA





DÍA DE ROSALÍA (24/02/17)
“A FADA ROSALÍA NO NOSO COLE”
·         Actividade: presentación da fada Rosalía (figura en goma Eva)
·         Destinatarios: alumnado de Infantil e Primaria
·         Lugar: percorrido polas aulas e colocación final na biblioteca como mascota do galego
·         Actores: alumnos/as de 3º de Primaria
·         GUIÓN:
_______________________________________________________________________
  1. Ola. Son Rosalía, Rosalía de Castro, escritora, a moita honra.
  2. Nacín un día coma hoxe, 24 de febreiro, de hai xa moitos anos.
  3. Axiña namorei da terra galega, das súas xentes e da súa fala.
  4. E esa fala nos libros gardei para que agora a poidades sentir.
  5. Fun atrevida, moi atrevida, porque publiquei libros nunha época na no que só o facían os homes e, ademáis, en galego, cando quen mandaba era o castelán.
_______________________________________________________________________
1. A miña roupa é de cor negra e gris por dúas razóns.
2. Porque naquel entón as fotos facíanse en branco e negro; non había fotos en cor.
3. E tamén porque tiven un carácter tristeiro… E tiña os meus motivos.
4. Un deles: sempre tiven morriña da miña terra ao ter que marchar dela polo traballo do meu home.
5. Outro foi a perda de dous dos meus fillos. Foi moi duro para min.
_______________________________________________________________________
1. Ademáis, non gozaba de moi boa saúde. De feito, un dos meus médicos me chamaba a “eterna enferma”…
2. As miñas ás son páxinas, as páxinas dun libro…
3. Douradas pola maxia que conteñen e abertas para facervos voar.
4. E na miña man, algo tan querido para min: a miña pluma.
5. Para escribir, para deixar fluir polos meus dedos todo o que levaba dentro…
_______________________________________________________________________
1. Fai coma min…
2. Pensa en galego…
3. Soña en galego…
4. Sinte en galego…
5. Escribe en galego…
_______________________________________________________________________
SE ME QUERES VISITAR NA BIBLIOTECA ME ATOPARÁS!

Ata o ano que ven…

lunes, 24 de febrero de 2014

ROSALÍA DE CASTRO

Hoxe é 24 de febreiro. Un día como hoxe, no ano 1837, naceu en Santiago unha nena á que chamaron Rosalía. A nena foi medrando namorada de Galicia e nos versos que escribiu foi desgranando ese fondo amor á súa terra.

Obrigada a saír de Galicia por circunstancias da súa vida, a lembranza da sa súa terriña sempre formou parte da súa equipaxe. Nos seus escritos aparece, logo, este sentimento tan galego que chamamos “saudade”, que é a nostalxia, a morriña que se sinte ao estar lonxe da terra natal e que vai acompañado da necesidade de voltar a ela.

Rosalía non cantou só a fermosura da terra galega; tamén se deu conta da pobreza que nela había e que obrigou a moitos galegos a emigrar, a marchar lonxe, para mellorar de vida. Escribiu entón unha cantiga da emigración con pluma dura, pero sincera. Nela máis que doerse dos que se van dóese dos que quedan: fillos que quedan sen pais, mulleres que quedan sen maridos, terras que quedan sen mans que as poidan traballar…

Escoitemos agora a canción “Iste vaise”, baseada nun poema de Rosalía e interpretada por Fuxan Os Ventos.