martes, 16 de mayo de 2017

CARLOS CASARES

LETRAS GALEGAS 2017
UNHA LEMBRANZA DA INFANCIA (16/05/17)

1 – Ola a todas e todos. Mañá celebramos o día das Letras Galegas. Este ano homenaxeamos a Carlos Casares, un ourensán namorado da nosa fala.
2 - Imos contarvos algo del, pero non do Carlos Casares adulto, senón de cando era neno.
3 – El sempre conservou unha memoria moi fresca da súa infancia e, dalgún xeito, foi quen de manter a ollada de neno sobre na vida…
4 – Cando Casares era un rapaz como ti e coma min non había nada do que temos agora.
5 – Coches, moi poucos. O máis común era ir en burro ou a cabalo.
6 – Os teléfonos, todos fixos. E en moitas casas nin o tiñan.
7 – Radio, si, pero con poucas emisoras.
8 – E da televisión non había rastro dela por entón.
9 – Móbiles, tablets, ordenadores, internet… Con esas cousas nin se soñaba aínda.
10 – Os rapaces de entón divertíanse e aburríanse igual que os de agora, pero sen tanta tecnoloxía e consumo… Pasábano ben xogando na rúa e no medio da natureza.
11 – Carlos, de neno, tiña tres grandes afeccións:
12- Unha, o fútbol. Daquela había un famoso xogador no Barça chamado Kubala. Pois a el puxéronse o alcume de “Kubalita” por chutar forte, como facía Kubala.

13 – A súa segunda gran afección da infancia foi o cine. Os domingos eran unha auténtica festa pola sesión de cine para os veciños. El tiñá, ademáis, o privilexio de ver a película desde a cabina de proxección por ser amigo do fillo do maquinista.
14 –E a súa terceira gran afección de neno foi  a de construir os seus propios xoguetes, case sempre en miniatura. Era todo un artesán. Un argalleiro con inxenio!
15 – Se vos atopades estes días no cole cunha galiña azul ou cunha manda de laranxas moi laranxas susurrádelles isto:
16 e 17 - “Orfas non sodes, pois da súa man nun libro brillades como soles”.
18 – Como Casares, subamos ao tren do galego e disfrutemos das súas bondades.
19 – Feliz Día das Letras Galegas a todos e todas.

20 – En galego, porque o vale.

viernes, 24 de febrero de 2017

ROSALÍA

Rosalía de Castro by guimak7845 on Scribd

DÍA DE ROSALÍA





DÍA DE ROSALÍA (24/02/17)
“A FADA ROSALÍA NO NOSO COLE”
·         Actividade: presentación da fada Rosalía (figura en goma Eva)
·         Destinatarios: alumnado de Infantil e Primaria
·         Lugar: percorrido polas aulas e colocación final na biblioteca como mascota do galego
·         Actores: alumnos/as de 3º de Primaria
·         GUIÓN:
_______________________________________________________________________
  1. Ola. Son Rosalía, Rosalía de Castro, escritora, a moita honra.
  2. Nacín un día coma hoxe, 24 de febreiro, de hai xa moitos anos.
  3. Axiña namorei da terra galega, das súas xentes e da súa fala.
  4. E esa fala nos libros gardei para que agora a poidades sentir.
  5. Fun atrevida, moi atrevida, porque publiquei libros nunha época na no que só o facían os homes e, ademáis, en galego, cando quen mandaba era o castelán.
_______________________________________________________________________
1. A miña roupa é de cor negra e gris por dúas razóns.
2. Porque naquel entón as fotos facíanse en branco e negro; non había fotos en cor.
3. E tamén porque tiven un carácter tristeiro… E tiña os meus motivos.
4. Un deles: sempre tiven morriña da miña terra ao ter que marchar dela polo traballo do meu home.
5. Outro foi a perda de dous dos meus fillos. Foi moi duro para min.
_______________________________________________________________________
1. Ademáis, non gozaba de moi boa saúde. De feito, un dos meus médicos me chamaba a “eterna enferma”…
2. As miñas ás son páxinas, as páxinas dun libro…
3. Douradas pola maxia que conteñen e abertas para facervos voar.
4. E na miña man, algo tan querido para min: a miña pluma.
5. Para escribir, para deixar fluir polos meus dedos todo o que levaba dentro…
_______________________________________________________________________
1. Fai coma min…
2. Pensa en galego…
3. Soña en galego…
4. Sinte en galego…
5. Escribe en galego…
_______________________________________________________________________
SE ME QUERES VISITAR NA BIBLIOTECA ME ATOPARÁS!

Ata o ano que ven…

viernes, 25 de noviembre de 2016

DÍA DA NON VIOLENCIA

Hoxe é o día internacional contra a violencia de xénero. Un día con sabor amargo. Sería mellor sácalo do calendario, sería mellor non ter que lembralo. Moitas mulleres son maltratadas, moitas mulleres sofren a violencia machista e non tan lonxe de todos nós. 40. Un número tráxico que nos fai estremecer. 40 mulleres morreron xa en España no que vai de ano a mans dos seus homes, víctimas da sinrazón dunha violencia atroz. 40. Que pena! 40 vidas truncadas, 40 soños rotos, 40 coiteladas á dignidade humana. Elas quedaron sen voz. Sexamos a súa voz: “Nin unha máis, nin unha máis, nin unha máis”…

viernes, 6 de mayo de 2016

VÍDEOCONFERENCIA

Os nen@s de 4º B mantivemos unha conferencia co colexio veciño, o CEIP Menéndez Pelayo. Fixemos unha pequena representación sobre a importancia que ten o ler sempre e como eso pode cambiar as nosas vidas ou neste caso a de algúns animais.

Aquí vos deixamos o vídeo que compartimos cos nosos compañeir@s.


video

lunes, 25 de abril de 2016

ANIMACIÓN Á LECTURA

Aquí vos deixamos unha pequena obriña de teatro, para animarvos a continuar lendo.


Presentador 1. O sabado pasado celebramos o Dia do Libro, pero en realidade podemos celebralo todos os dias.
Presentador 2.  Porque cada dia hai un libro que agarda por ti a que o collas, que o abras, que o leas, que sintas a sua maxia.
Presentador 1. Os libros nos dan vida e nos dan sabiduria.
Presentador 2. Moi certo. Eu sei de catro animais sabios por ler, por un conto. Escoitemos a sua historia.

ANIMAIS QUE SE VOLVERON SABIOS

  1. A lebre

Ola. Son unha lebre.
Cando lin o conto da lebre derrotada por unha tartaruga nunha carreira aprendin a ser humilde.
Agora son mais sabia.
Por ler, por un conto.

  1. O gato

Ola. Son un gato.
Can lin o conto do gato con botas aprendin a usar o inxenio para axudar.
Agora son mais sabio.
Por ler, por un conto.

  1. A ra

Ola. Son unha ra.
Cando lin o que lle pasou a ra que a boi queria chegar, que estoupou de tanto comer para medrar, aprendin a aceptar o que son  unha ra.
Agora son mais sabia.
Por ler, por un conto.

  1. A galina

Cando lin como acabou a galina que ponia ovos de ouro, destripada pola cobiza dos demais, aprendin a non presumir do que fago.
Agora son mais sabia.
Por ler, por un conto.

Presentador 1 y 2. E lembrade, amiguinos e amiguinas…
Todos. LER E DE SABIOS!



sábado, 23 de abril de 2016

O SEÑOR DON LIBRO

O SEÑOR  DON  LIBRO

Estaba o señor don Libro sentadito no seu sillón,
cun ollo pasaba a folla e co outro vía a televisión.

Estaba o señor don Libro aburrido no seu sillón;
esperaba a visita dalgún pequeno lector.

Don Libro era un tío moi sabio, que sabía da Lúa do Sol,
que sabía de terras e mares, de historias e aves, de peixes de toda cor.

Estaba o señor don Libro a tiritar de frío no seu sillón;
viuno un neno, colleuno nas súas mans e o libro entrou en calor.